Toplanmışsınız bir araya, yanınızda olmayanları eleştiriyorsunuz. Sizin sevmediğiniz her şeyi karalıyor, herkesi suçluyorsunuz. Kendinizi karşıdakinin yerine koyarak düşünme diye bir şey zaten yok. Suçladığınız kişilerin kendisi yok, sallamaya devam yani. Adamlar yanınızda olsa bu konular hemen kapanacak ama yoklar değil mi.
Bu durumda muhalefet görevi her zaman ki gibi bana düşüyor. Yine başladı diyerek tartışmaya başlayacaksınız benimle. Sanki eleştirdiğiniz, suçladığınız düşünceyi ben çıkardım ve o kişi benim. Aslında bu gibi ortamlarda karşı olduğum şeyleri bile savunduğum olmuştur. Amacım o düşüncenin doğruluğunu savunmak değil, varlığının sebepleri konusunda düşünmenizi sağlamak. Çoğu zaman başaramasam da en azından deniyorum. Çoğumuz kendi görüşümüz haricinde hiçbir görüşü kabul etmiyoruz, onlardan bahsedilmesine bile tahammül edemiyoruz. Çünkü en doğruyu, en güzeli biz biliyoruz. Ama gerçek öyle değil. İğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batır diye boşa dememiş atalarımız. Doğru olanı her zaman bilemeyiz, hatalar insanlar için. Diğer insanları da dinlemeliyiz, ondan sonra karar vermeliyiz. Ayrıca her şeyi ayrıntılı olarak düşünsek bile hata yapma ihtimalimiz her zaman var. Bunu bilerek hareket etmeliyiz.
Sonuç olarak her tartışmada muhalefet olmak zorunda, yoksa gerçek doğruyu bulamayız. İşte bu yüzden benim adım Muhalif. Tabi iktidar bana geçinceye kadar 🙂